Security
Digitale deurtjes blijven te lang openstaan
In 2026 zijn er wereldwijd al ruim 87.000 inbraakrisico’s in software gemeld, tot 82 procent meer dan in 2025. Alles dichten lukt niet meer. Dan is de vraag waar je begint.

Die meldingen komen van ethische hackers en ICT-bedrijven en lopen via cyberautoriteit CVE. Zorgwekkender dan het totaal is wat eronder zit: de meldingen die zo snel mogelijk actie vragen verdubbelden ruim, tot boven de 9.000. Het gaat daarbij niet alleen om obscure pakketten, maar ook om software van bekende merken. Dat onderzocht het Financieele Dagblad (FD, 29 oktober 2026, door Nika Buijs).
Dimitri van Zantvliet, voorzitter van Ciso Platform Nederland, vat het in dat artikel samen met drie woorden: “Het wordt gevaarlijk.”
Waarom het nu zo hard gaat
Een belangrijke aanjager is AI. Bedrijven en onderzoekers zetten AI-agents in die snel en op grote schaal zwakke plekken vinden. Dat is op zichzelf goed nieuws, want lekken komen eerder aan het licht. Alleen lezen kwaadwillenden mee, en zij hoeven er maar één te vinden.
Dat het niet theoretisch is, bleek in oktober. Een kwetsbaarheid in programmeertaal PHP, waar een groot deel van alle websites op draait, zorgde ervoor dat tientallen sites uit voorzorg offline gingen, waaronder DigiD.
Alles dichten lukt niet meer
De stapel groeit sneller dan hij slinkt. Daarmee verschuift de vraag van “hebben we het opgelost” naar “wat lossen we het eerst op”. Digitale deurtjes blijven anders te lang op een kier staan, niet omdat niemand ze wil sluiten, maar omdat niemand weet welke er openstaan.
Prioriteren begint bij een paar eenvoudige vragen. Welke software gebruiken we eigenlijk? Wat staat er aan het internet en waar staan gevoelige gegevens? En wie is per systeem verantwoordelijk voor updates? Wie dat niet weet, kan ook niet kiezen wat eerst moet.
Juist in het mkb loopt de stapel op
Grote organisaties hebben securityteams die meldingen filteren en vertalen naar werk. In het mkb is dat vaak één IT’er of een externe partij, naast alles wat er verder binnenkomt. Dezelfde stroom meldingen, een fractie van de mensen.
En er komt elke maand software bij die niemand heeft aangevraagd. Mensen zetten een tool aan met hun werkaccount, omdat het sneller werkt. De sporen daarvan staan meestal gewoon in je eigen Google- of Microsoft-omgeving, alleen kijkt niemand ernaar. Dat heet shadow IT. Een lijst van drie maanden geleden mist die apps dus, en wat niet op je lijst staat, komt ook niet aan de beurt.
Begin bij de lijst
Mapit koppelt met je Google- of Microsoft-werkomgeving, en een browserextensie vult de apps aan waar mensen met werkmail en een eigen wachtwoord inloggen. Je ziet welke apps er draaien en wie erbij kan. Koppelen is geen IT-project. We kijken alleen naar metadata, niet in de apps zelf, en we hosten je data in Nederland.
Het overzicht wordt elke nacht bijgewerkt, dus het blijft kloppen zonder dat iemand het bijhoudt. Komt er een app bij, dan zie je die terug. Gebruikt niemand een app meer, dan zie je dat ook, en kun je de toegang intrekken voordat iemand er iets mee doet. Dat maakt de keuze waar je begint een stuk kleiner.
Zo bouw je het SaaS-register op dat onder die keuze ligt.
Zichtbaar. Actueel. Regie. Simpel. Je kunt niet alles dichtzetten, maar je kunt wel weten wat er openstaat.
